Even uit de oude doos gehaald… niet minder mooi….

Mijn hartje is net een stukje gaten kaas…
Het mooie is er echt bijna vanaf helaas…

De jaren maakten de gaten sommige groot… en andere weer klein…
Het siert niet af… het zou één geheel moeten zijn..

Soms groeit er een stukje aan, heel broos en breekbaar…
Om er later weer vanaf te gaan..

Het is nog stevig maar zeker niet perfect..
Ik ben er toch nog zuinig op want ik ben eraan gehecht…

Dat stuk gatenkaas heeft op sommige dagen al zn glans verloren…
En er is altijd wel een plekje waar een nieuw gaatje word geboren..

Op sommige dagen glimt het als een kristalletje in de zon…
En sta ik weer versteld van wat dat hartje voelen en glimmen kon…

Langzaam aan vult mijn gezin de gaten steeds meer op..
Hier wat modder… cement … en een laklaag erop…

Kleuterhandjes … kinderhandjes… tiener handen… ze maken elk hun eigen plek..
Nog even doorgaan met zn allen… dan is dat hartje heel…. en dat vind ik te gek…!!!!

Het verandert van een stuk gatenkaas weer terug in één bonk en één geheel…
Weliswaar met een bonter uiterlijk.. maar dat doet me niet zo veel…
Zelfvoldaan kijken wij straks naar dat hartje wat gerepareerd is door mijn gezin..
En wie weet…. zit er nog zat liefde in…

Kissssss…..